Français
Nederlands

La Biennale de Momon

This project will take place in July 2020.

Maumont is a small village in the Perigord in France. It consists of 15 houses, around 30 inhabitants and there is no church, shop, café or other public facility. Only a few original residents are still living in the village; most of them died over the years, others left to live elsewhere. Today most inhabitants are pensioners coming from other (Western European) countries. Twenty years ago you could still smell the farms everywhere. Herds of cows and sheep were led through the village every day. Nowadays you mainly see quads, mountain bikes and parents, leading their children on donkeys. The village has changed from a place where everything was related to soil, work, growth and the seasons, to a place where the inhabitants mainly stroll, relax and dream.

Momon is the old (Occitan) name of the village, no longer in use since the French name ‘Maumont’ was chosen. For me, the name Momon is the village as it exists in the mind. It is no longer physically linked to the location, but it is linked to memories, coloured by nostalgia.

On the other hand the place is still what it always has been: earth remains earth and stone remains stone. The Biennale de Momon starts from there but the physical village will only be used as a starting point. Not by changing anything but, on the contrary, by keeping it the way it is, by maintaining continuity. 
The project is about the thin line between two sides of reality, mass and energy: air touches the earth, the sun moves over the land. Objects are illuminated, heated and perceived but not changed.

The project might consist of texts, scores, routes, images and sounds, everything that can live online without actually touching the physical ground. In the village there will be no objects that refer to the project, apart from a sign with the web address. La Biennale de Momon will be approachable online only. Of course you can choose to visit the actual village (phone in the hand), but without expecting to see something different than what it always was, a small village in the Perigord.

For this occasion I have invited seven artists with different artistic approaches, but with a certain preference of creating work without a material body, without physical traces:
Sarah Boulton (GB)
Marc Buchy (FR/BE)
Joan Heemskerk (NL)
Frans van Lent (NL)
Susana Mendes Silva (PT)
Josh Schwebel (DE/CA)
Lisa Skuret (US/GB)
Elia Torrecilla (ES)

Already for 28 years we own a small house in the village; we witnessed a lot of changes and we were of course also part of those changes. We offer the participating artists the opportunity to use the house for a week in the first half of 2020, to get acquainted with the environment, the village, the residents.

In July, as a vernissage, we will invite all inhabitants of the village, to have a meal in our house, while we present them  the (online) works of La Biennale de Momon. 
They know the area very well, so through them the artist’s contributions will be confronted with the physical reality of the village. 

For that specific occasion we decided not to invite the artists, to prevent the focus to move away too much from the actual village to their artistic representation.

Some time after the summer we plan to organise a small public conference in Dordrecht, the Netherlands. This conference will also be called La Biennale de Momon. We will invite all participating artists to this occasion, to meet each other and to talk about their work. Also we intend to invite some other professionals with a possible relation to the subject. I am thinking about actors, writers, journalists, scientists.

Frans van Lent

La Biennale de Momon

Ce projet aura lieu en juillet 2020.

Maumont est un petit village du Périgord en France. Il se compose de 15 maisons, environ 30 habitants et il n’y a aucun église, magasin, café ou autre établissement public. Seuls quelques résidents d’origine y habitent toujours; la majorité d’entre eux est décédé au fil des années, d’autres sont partis vivre ailleurs. Aujourd’hui, la plupart des habitants sont des retraités d’autres pays (d’Europe occidentale). Il y a vingt ans, on sentait les fermes partout. Des troupeaux de vaches et de moutons traversaient le village chaque jour. Aujourd’hui, on y voit principalement des quads, des vélos de montagne et des parents qui conduisent leurs enfants sur des ânes. Le village est passé d’un lieu où tout était lié à la terre, au travail, à la croissance et aux saisons, à un lieu où les habitants se promènent, se détendent et rêvent.

Momon c’est l’ancien nom (occitan) du village, qui n’est plus utilisé depuis le nom français «Maumont» a été choisi. Pour moi, le nom Momon c’est le village tel qu’il existe dans l’esprit. Ce n’est plus lié à l’endroit de façon physique, mais plutôt aux souvenirs nostalgiques.

D’autre part, le lieu est comme il a toujours été: la terre restera la terre et la pierre restera la pierre. La Biennale de Momon commence à partir de là, mais le village physique ne servira que comme point de départ. Pas en changeant quoi que ce soit, mais au contraire en le conservant tel quel, en poursuivant la continuité. Le projet concerne la limite fine entre les deux côtés de la réalité, la masse et l’énergie: l’air touche la terre, le soleil se déplace sur le sol. Les objets sont illuminés, chauffés et perçus, mais pas modifiés.

Le projet pourrait comprendre des textes, des partitions, des itinéraires, des images et des sons, ainsi que tout ce qui peut exister en ligne sans toucher au sol physique. Dans le village, il n’y aura pas d’objets faisant référence au projet, à l’exception d’un panneau indiquant l’adresse web. La Biennale de Momon sera accessible en ligne uniquement. Bien sûr, vous pouvez choisir de visiter le village actuel (téléphone à la main), mais sans vous attendre à voir quelque chose de différent de ce qu’il a toujours été, un petit village du Périgord.

A cette occasion j’ai invité sept artistes, chacun avec sa propre démarche artistique, toutefois avec une préférence de créer des œuvres immatériels, sans traces physiques:
Sarah Boulton (GB)
Marc Buchy (FR/BE)
Joan Heemskerk (NL)
Frans van Lent (NL)
Susana Mendes Silva (PT)
Josh Schwebel (DE/CA)
Lisa Skuret (US/GB)
Elia Torrecilla (ES)

Depuis 28 ans déjà, nous sommes propriétaires d’une petite maison dans le village; nous avons été témoins de nombreux changements et, bien entendu, nous avons également participé à ces changements. Nous offrons aux artistes participants la possibilité d’utiliser la maison pendant une semaine au cours du premier semestre de 2020, afin de se familiariser avec l’environnement, le village et les résidents.

En juillet, en tant que vernissage, nous inviterons tous les habitants du village à prendre un repas dans notre maison, tout en leur présentant les œuvres de La Biennale de Momon. Comme ils connaissent très bien la région, à travers eux les contributions des artistes seront confrontées à la réalité physique du village.

Pour cette occasion spécifique, nous avons décidé de ne pas inviter les artistes, afin de porter l’attention au village actuel, à part des œuvres artistiques.

Après l’été, nous prévoyons d’organiser une petite conférence publique à Dordrecht, aux Pays-Bas. Cette conférence s’appellera également La Biennale de Momon. Nous inviterons tous les artistes participants à cette occasion, à se rencontrer et à parler de leur travail. Nous avons également l’intention d’inviter d’autres professionnels ayant un lien potentiel avec le sujet. Je pense aux acteurs, aux écrivains, aux journalistes, aux scientifiques.

Frans van Lent

La Biennale de Momon

Dit project zal plaatsvinden in juli 2020.

Maumont is een klein dorp in de Perigord in Frankrijk. Het bestaat uit 15 huizen, ongeveer 30 inwoners en er is geen kerk, winkel, café of andere openbare voorziening. Slechts enkele oorspronkelijke bewoners wonen nog in het dorp; de meesten zijn door de jaren heen overleden, anderen vertrokken naar elders. Tegenwoordig zijn de meeste inwoners gepensioneerden uit andere (West-Europese) landen.
Twintig jaar geleden rook je de boerderijen nog overal. Kuddes koeien en schapen werden elke dag door het dorp geleid. Tegenwoordig zie je vooral quads, mountainbikes en ouders, die hun kinderen op ezels rondrijden. Het dorp is veranderd van een plek waar alles te maken had met bodem, werk, groei en de seizoenen, naar een plek waar de inwoners voornamelijk wandelen, ontspannen en dromen.

Momon is de oude (Occitaanse) naam van het dorp, niet meer in gebruik sinds de Franse naam ‘Maumont’ werd gekozen. Voor mij is de naam Momon het dorp zoals het in de geest bestaat. Het is niet langer fysiek gekoppeld aan de locatie, maar het is gekoppeld aan herinneringen, gekleurd door nostalgie.

Maar tegelijk is de plaats nog steeds wat het altijd is geweest: aarde blijft aarde en steen blijft steen.
De Biennale de Momon begint in Maumont, maar het fysieke dorp zal alleen als startpunt worden gebruikt. Niet door iets te veranderen, maar juist door het te houden zoals het is, door continuïteit te handhaven. Het project gaat over de dunne lijn tussen twee zijden van de realiteit, massa en energie: lucht raakt de aarde, de zon beweegt over het land. Objecten worden verlicht, verwarmd en waargenomen, maar niet veranderd.

Het project kan bestaan ​​uit teksten, partituren, routes, afbeeldingen en geluiden, alles wat online kan leven zonder daadwerkelijk de fysieke grond te raken. In het dorp zijn er geen objecten die verwijzen naar het project, behalve een bord met het webadres.
La Biennale de Momon is alleen online toegankelijk. Natuurlijk kunt u ervoor kiezen om het eigenlijke dorp te bezoeken (telefoon in de hand), maar zonder iets anders te verwachten dan het altijd was, een klein dorp in de Perigord.

Voor deze gelegenheid heb ik zeven kunstenaars uitgenodigd met verschillende artistieke benaderingen, maar met een voorkeur voor het creëren van werk zonder een materieel lichaam, zonder fysieke sporen:
Sarah Boulton (GB)
Marc Buchy (FR/BE)
Joan Heemskerk (NL)
Frans van Lent (NL)
Susana Mendes Silva (PT)
Josh Schwebel (DE/CA)
Lisa Skuret (US/GB)
Elia Torrecilla (ES)

Wij bezitten al 28 jaar een klein huis in het dorp; we waren getuige van veel veranderingen en we maakten natuurlijk ook deel uit van die veranderingen. Wij bieden de deelnemende kunstenaars de mogelijkheid om het huis gedurende een week in de eerste helft van 2020 te gebruiken, om kennis te maken met de omgeving, het dorp, de bewoners.

In juli zullen we, als vernissage, alle inwoners van het dorp uitnodigen voor een maaltijd in ons huis, terwijl we hen de (online) werken van La Biennale de Momon presenteren. Ze kennen het gebied heel goed, dus door hen worden de bijdragen van de kunstenaar geconfronteerd met de fysieke realiteit van het dorp.

Voor die specifieke gelegenheid hebben we besloten om de kunstenaars niet uit te nodigen, om te voorkomen dat de focus te veel van het eigenlijke dorp naar hun artistieke representatie gaat.

Enige tijd na de zomer vindt er een kleine openbare conferentie plaats in Dordrecht, Nederland. Deze conferentie zal ook La Biennale de Momon heten. We nodigen alle deelnemende kunstenaars uit om elkaar daar te ontmoeten en om over hun werk te praten. We zijn ook van plan een aantal andere professionals uit te nodigen die vanuit hun vakgebied een mogelijke relatie met het onderwerp hebben. Ik denk aan acteurs, schrijvers, journalisten, wetenschappers.

Frans van Lent